فارسی (Farsça) — Türkçe Okunuşu — Türkçe Anlamı

این صفحه فقط یک صفحه نیست.
Okunuş: İn safhe fakat yek safhe nist.
Anlam: Bu sayfa sadece bir sayfa değildir.

این آیینه‌ی زمان است.
Okunuş: İn âyine-ye zemân est.
Anlam: Bu, zamanın aynasıdır.

زمانی انسان سوار ماشین می‌شد تا آزاد باشد.
Okunuş: Zemânî ensân sevâr-e mâşîn mi-şod tâ âzâd bâşed.
Anlam: Bir zamanlar insan arabaya özgür olmak için binerdi.

اکنون سوار ماشین می‌شود تا متصل باشد.
Okunuş: Eknûn sevâr-e mâşîn mi-şevad tâ mottesel bâşed.
Anlam: Şimdi arabaya bağlı olmak için biniyor.

نقشه می‌گوید: ۹ دقیقه تا خانه.
Okunuş: Nagshe mi-gûyed: noh daghighe tâ hâne.
Anlam: Harita diyor ki: Eve 9 dakika.

اما خانه کجاست؟
Okunuş: Ammâ hâne kojâst?
Anlam: Ama ev neresi?

خانه دیگر دیوار نیست.
Okunuş: Hâne diger divâr nist.
Anlam: Ev artık duvar değildir.

خانه جایی است که هنوز روح تو خاموش نشده است.
Okunuş: Hâne câyi est ke hanûz rûh-e to hâmûş neşode est.
Anlam: Ev, ruhunun hâlâ susmadığı yerdir.

این صفحه مسیر را نشان می‌دهد،
Okunuş: İn safhe masîr râ neşân mi-dehed.
Anlam: Bu ekran yolu gösterir.

اما مقصد را نمی‌فهمد.
Okunuş: Ammâ magsad râ nemi-fahmad.
Anlam: Ama amacı anlamaz.

سرعت را می‌سنجد،
Okunuş: Sor'at râ mi-senjed.
Anlam: Hızı ölçer.

اما درد را نمی‌سنجد.
Okunuş: Ammâ dard râ nemi-senjed.
Anlam: Ama acıyı ölçemez.

در این عصر،
Okunuş: Der în asr,
Anlam: Bu çağda,

ماشین‌ها بیدار شده‌اند،
Okunuş: Mâşîn-hâ bidâr şode-end.
Anlam: Arabalar uyanmıştır.

و انسان‌ها خوابیده‌اند.
Okunuş: Ve ensân-hâ hâbide-end.
Anlam: Ve insanlar uyumuştur.

و در شهری مثل قونیه،
Okunuş: Ve der şehrî mesl-e Gûniye,
Anlam: Ve Konya gibi bir şehirde,

جایی که درویشی هنوز آسمان را نگاه می‌کند،
Okunuş: Câyi ke dervîşî hanûz âsemân râ negâh mi-koned.
Anlam: Bir derviş hâlâ gökyüzüne bakarken,

این صفحه نمی‌تواند آنچه را در قلب اوست اندازه بگیرد.
Okunuş: İn safhe nemitavâned ânçe râ der ghalb-e ûst andâze begirad.
Anlam: Bu ekran onun kalbini ölçemez.

زیرا قلب،
Okunuş: Zirâ ghalb,
Anlam: Çünkü kalp,

آخرین سرزمین آزاد انسان است.
Okunuş: Âkharîn sarzemîn-e âzâd-e ensân est.
Anlam: İnsanın son özgür ülkesidir.

فارسی (Farsça)

این صفحه فقط یک صفحه نیست.
این آیینه‌ی زمان است.

زمانی انسان سوار ماشین می‌شد تا آزاد باشد.
اکنون سوار ماشین می‌شود تا متصل باشد.

نقشه می‌گوید: ۹ دقیقه تا خانه.
اما خانه کجاست؟

خانه دیگر دیوار نیست.
خانه جایی است که هنوز روح تو خاموش نشده است.

این صفحه مسیر را نشان می‌دهد،
اما مقصد را نمی‌فهمد.

سرعت را می‌سنجد،
اما درد را نمی‌سنجد.

در این عصر،
ماشین‌ها بیدار شده‌اند،
و انسان‌ها خوابیده‌اند.

و در شهری مثل قونیه،
جایی که درویشی هنوز آسمان را نگاه می‌کند،
این صفحه نمی‌تواند آنچه را در قلب اوست اندازه بگیرد.

زیرا قلب،
آخرین سرزمین آزاد انسان است.

Türkçe

Bu ekran sadece bir ekran değildir.
Bu, zamanın aynasıdır.

Bir zamanlar insan arabaya özgür olmak için binerdi.
Şimdi arabaya bağlı olmak için biniyor.

Harita diyor ki: Eve 9 dakika.

Ama ev neresi?

Ev artık duvar değildir.
Ev, ruhunun hâlâ susmadığı yerdir.

Bu ekran yolu gösterir,
Ama amacı bilmez.

Hızı ölçer,
Ama acıyı ölçemez.

Bu çağda,
Arabalar uyanmıştır,
İnsanlar ise uyumuştur.

Ve Konya gibi bir şehirde,
Bir derviş hâlâ gökyüzüne bakarken,
Bu ekran onun kalbini ölçemez.

Çünkü kalp,
İnsanın son özgür ülkesidir.

العربية (Arapça)

هذه الشاشة ليست مجرد شاشة.
إنها مرآة العصر.

في الماضي، كان الإنسان يركب السيارة ليكون حراً.
اليوم، يركبها ليكون متصلاً.

تقول الخريطة: ٩ دقائق إلى المنزل.
لكن أين المنزل؟

المنزل لم يعد جدراناً.
المنزل هو المكان الذي لم تمت فيه روحك بعد.

هذه الشاشة تُظهر الطريق،
لكنها لا تفهم الهدف.

تقيس السرعة،
لكنها لا تقيس الألم.

في هذا العصر،
استيقظت الآلات،
ونام الإنسان.

وفي مدينة مثل قونية،
حيث لا يزال درويش ينظر إلى السماء،
لا تستطيع هذه الشاشة أن تقيس قلبه.

لأن القلب،
هو آخر أرض حرة للإنسان.

English

This screen is not just a screen.
It is the mirror of the age.

Once, humans entered cars to be free.
Now, they enter to be connected.

The map says: 9 minutes to home.
But where is home?

Home is no longer walls.
Home is where your soul is still alive.

This screen shows the road,
but it does not understand the destination.

It measures speed,
but it cannot measure pain.

In this age,
machines have awakened,
and humans have fallen asleep.

And in a city like Konya,
where a dervish still looks at the sky,
this screen cannot measure his heart.

Because the heart
is the last free land of man.