Toprağın Nefesi
Toprağın Nefesi
Ey toprak, sen ne garip bir sır taşırsın,
Altında şehitler, üstünde hayat fışkırır.
Her adımda bir dua, her taşta bir destan,
Ey vatan, biz sana gönülden bağlıyız!
Bayrağın dalgalanır, sanki bir annenin kucağı,
Rüzgarında taşırız geçmişin acısını da sevdasını da.
Dağlarında yankılanır türkülerimiz,
Ovalarında yükselir dualarımız.
Toprak kokar ellerimiz,
Ekinle karışır alın terimiz.
Bir karışına bile göz dikenler bilmez ki,
Bu sevda kanla yazılmış, silemezler bizi.
Vatan, ey mukaddes emanet,
Taşında Mevlana’nın huzuru,
Tarlasından Nasrettin Hoca’nın kahkahası geçer.
Sen hem tarihimiz, hem geleceğimizsin.
Eğilmez başımız, dökülmez yaşımız,
Her bir neferin alnında yazılıdır,
"Vatan için ölmek, en kutlu sevda!"
Ey toprak, sana can vermek, bizde aşktır.
Abdurrahman'ın kaleminden dökülen bu sözler,
Senin aşkınla yoğrulmuş, ey güzel ülke,
Şimdi ve her zaman, kalbimiz seninle.
