Kıyam ve Seher

Kıyam ve Seher

Bir damla suyun içinde fırtına saklı,
Her kıyamda yeniden dirilir ölü.
Gönül, tozlu bir kitap gibi raflarda,
İsmini unutur; yazanı bilir oğlu.

Gece uzar, sabah olmaz bu diyarda,
Ezan sesi yankılanır boşlukta ince.
Bir kandil daha söner, titrek nefeste,
Ruh seherin koynunda arar kendince.

Ey yolcu, ey sırların sofrasında aç,
Hangi harf ile başlar sonsuzluk?
Bir adım at; boşluk dolsun sesinle,
Belki bu gölge kaybolur ışıkla bir bak.

Göğsümde bir tufan, sessiz bir mahkeme,
Kendi kendimi tartarım hep gizlice.
Hakikat, bir cevher gibi derinlikte,
Varlık, yokluğun eşiğinde ince.

Ey kervan, ey sonsuz çöller içinde susuz,
Hangi vaha sular seni kana kana?
Bil ki aradığın, içindeki kudrette,
Erişir vuslat, bir kandilin ışığına.

ATR

Henüz yorum yapılmamış.