Motorlu Sevdalar
Motorlu Sevdalar
Ağır ağır döner tekerin,
Hızla akar yolların hikâyesi.
Demirden bir yürek atar içerinde,
Ey arabam, sen ne garip bir vesilesin!
Fabrikanın soğuk nefesinde doğmuşsun,
Demirci ustasının ellerinde yoğrulmuşsun.
Mazot mu, elektrik mi fark etmez,
Sen bir derdin, biz de dermanın peşindeyiz.
Direksiyon tutarız, sanki hayatın dizginleri,
Frene basarız, durur gibi kaderin çarkları.
Hızlanınca rüzgar dokunur yüzümüze,
Ama bilemeyiz yolun sonunda ne var.
Ey otomobil, şehirlerin dili oldun,
İnsanın sabrını ve hırsını yoğurdun.
Bir garip çelişkisin aslında sen;
Hem özgürlük, hem de zincir aynı bedende.
Yollar uzar gider,
Ama ruh nereye koşar, bilinmez.
Belki bir kavuşmaya, belki bir ayrılığa,
Ey araba, sen insanın aynasısın aslında.
Ve bir gün...
Tekerlerin yorulur,
Motorun susar.
O zaman biz ne yaparız,
Kim bilir hangi yola hasret kalırız?
Abdurrahman'ın kaleminden sana böyle sözler,
Sen de dön, ey araba, bize biraz hikaye göster.
