Ruhun Aynası
Ruhun Aynası
Bir ayna koymuşlar sonsuzluğun önüne,
Bakan, kendini görür göremez hâline.
Hakikat bir çağrı, varlık perdesinde,
Ey gaflet, uykusunda titrer mi eline?
Her nefes bir iplik, dokunur zamana,
Kim bilir hangi düğüm çözülecek o anda?
Gözlerim kapalı, içimde bir resim,
Adı konmamış bir cümle yankılar dilimde.
Ey maveranın gölgesi, susta derin,
Bir sır çözüldü mü ruh eğilir mi kin?
Bir kandil tutuşturur gecenin elini,
O vakit aşikâr olur, bilinmeyen yarın.
Kalem titrer, yazmaz; dudaklar suskun,
Göğsümde çırpınır, söze gelen ruhun.
Ne sancı diner, ne de sır biter bu tende,
Ey seher, ufkun ardında saklıydın belki de!
Bir uçurum var içimde, bakmaz insan,
Ne tarafa baksam, hep karanlık liman.
Yol bulur muyum, ya da yol olur mu bana?
Rabbim, kandilimi yak; tut elimden anbean.
ATR
