Tiyatro Senaryosu: Simurg’un Peşinde
Tiyatro Senaryosu: Simurg’un Peşinde
Tür: Mitolojik Drama
Sahne Süresi: 60 dakika (3 perde)
Kostüm ve Dekor:
- Kostüm: Fars kültürünü yansıtan geleneksel giysiler. Arşia için sade bir köylü kıyafeti, Simurg için parlak, altın renkli bir kostüm.
- Dekor: Köy meydanı, dağ yolları, karanlık mağara ve Simurg’un yuvasını temsil eden değişebilir modüler bir sahne.
Karakterler:
- Arşia: Genç ve cesur bir kadın, hikayenin kahramanı.
- Simurg: Bilgeliği temsil eden efsanevi kuş.
- Homa Kuşu: Arşia’ya yol gösteren bir bilge kuş.
- Zahhak: Karanlığın ve korkuların sembolü, Arşia’nın içsel mücadelesini temsil eder.
- Köylüler: Hikayeyi başlatan ve bitiren figürler.
1. PERDE
Sahne 1
(Köy Meydanı – Gündüz)
Dekor: Arka planda taş evler ve dağ manzarası. Köylüler sahnede konuşur.
KÖYLÜ 1: Arşia, babanın mirası olan kitabı hiç açtı mı? Simurg sadece bir efsane...
KÖYLÜ 2: Ama onun gözlerinde bir şey var. Belki de gerçekliği ortaya çıkarabilir.
(Arşia sahneye girer, elinde kitabıyla.)
ARŞİA: (Kendi kendine) Eğer Simurg gerçekten varsa, onu bulmalıyım. Babamın sırlarını çözmek, köyümüzü huzura kavuşturabilir.
KÖYLÜ 3: Nereye gidiyorsun, Arşia?
ARŞİA: Dağlara. Simurg’un sırrını çözmeye.
(Köylüler endişeli bir şekilde bakışır. Sahne kararır.)
2. PERDE
Sahne 1
(Dağ Yolları – Sabah)
Dekor: Sarp kayalıklar ve uzaklarda görünen dağ zirveleri. Arşia tek başına yürür.
ARŞİA: (Yüksek sesle) Babamın dediği gibi, sadece cesurlar yol alabilir. Ama bu yalnızlık...
(Bir rüzgar sesi duyulur. Sahne ışıkları yumuşar ve Homa Kuşu belirir.)
HOMA KUŞU: Ey yolcu, neden bu çetin yola çıktın?
ARŞİA: Simurg’u bulmaya. Bilgelik ve huzur istiyorum.
HOMA KUŞU: Bu yol seni zorlayacak. Ama bir tüy sana rehberlik edecek.
(Homa Kuşu, Arşia’ya bir tüy uzatır. Işık tüy üzerinde yoğunlaşır.)
HOMA KUŞU: Korkularını aş ve kendine inan.
(Arşia tüyü alır. Homa Kuşu kaybolur.)
Sahne 2
(Karanlık Mağara – Gece)
Dekor: Loş ışıkta bir mağara. Arka planda damlayan su sesi. Zahhak gölge olarak belirir.
ZAHHAK: (Gür bir sesle) Buraya kadar geldin ama daha fazla ilerleyemezsin!
(Arşia korkuyla geri çekilir.)
ARŞİA: (Tüyü tutarak) Seni yenebilirim. Korkularımın beni durdurmasına izin vermeyeceğim!
(Zahhak, ışık huzmesiyle yok olur. Arşia mağaradan çıkar.)
3. PERDE
Sahne 1
(Dağ Zirvesi – Şafak Vakti)
Dekor: Altın bir ağacın olduğu dağ zirvesi. Simurg ağacın tepesindedir.
SIMURG: (Yumuşak bir sesle) Arşia, buraya kadar geldin. Neden beni arıyorsun?
ARŞİA: Kendimi ve köyümü kurtarmak için.
(Simurg kanadından bir tüy koparır ve Arşia’ya uzatır. Tüy parlarken ayna gibi bir yansıma oluşturur.)
SIMURG: İçindeki gücü gör. Aradığın bilgelik sende saklı.
(Arşia aynadaki yansımasına uzun süre bakar. Simurg kaybolur.)
Sahne 2
(Köy Meydanı – Gündüz)
Dekor: Köylüler toplanmış, Arşia’yı bekler.
KÖYLÜ 1: Geri döndü! Arşia geri döndü!
ARŞİA: Simurg’u buldum. Ama o, her birimizin içinde saklı olan bir bilgelik. Onu görmeyi başarmalıyız.
(Köylüler Arşia’nın etrafında toplanır. Işık Arşia’nın elindeki tüye yoğunlaşır ve sahne kararır.)
SON
Notlar:
- Tiyatro atmosferi için mitolojik ve mistik bir müzik kullanılabilir.
- Zahhak sahnesinde dramatik gölge oyunları ve ışık efektleri ön planda tutulabilir.
- Simurg sahnesinde altın ışıklar ve yumuşak sesler kullanılarak efsanevi bir hava yaratılmalı.
---
Senaryo: Simurg’un Peşinde
Tür: Mitolojik, Fantastik
Süre: Yaklaşık 15-20 dakika
Yer: Antik Fars diyarı
Ana Karakter: Arşia (Genç kadın, cesur, kararlı)
AÇILIŞ
1. SAHNE
DIŞ. KÖY MEYDANI – GÜN BATIMI
Kamera, eski bir Fars köyünün taş evlerini ve tozlu yollarını gösterir. Çocuklar oynarken yaşlılar sohbet eder. Meydanda, ARŞİA (20'li yaşlarında, dalgın bir genç kadın), babasının eski kitabını kucağında tutmaktadır. Güneş batarken, kitabın altın işlemeli harfleri parlar.
ARŞİA (fısıldar)
Simurg... Efsanelerde mi kaldın, yoksa gerçekten var mısın?
Kamera Arşia’nın yüzüne odaklanır. Hüzünlü bir kararlılık vardır gözlerinde.
2. SAHNE
İÇ. ARŞİA’NIN EVİ – GECE
Arşia, loş ışıkta masasında oturmuş, babasının kitabını okur. Kitapta eski bir şiir yer almaktadır:
YAKIN ÇEKİM – KİTAP
"Dağları aş, kendi yolunu bul. Simurg’un tüyü seni bekliyor."
Arşia, masadaki kandili üfleyip söndürür.
KESME
YOLCULUK BAŞLIYOR
3. SAHNE
DIŞ. DAĞ YOLU – SABAH
Arşia, Elburz Dağları’nın sarp patikalarında yürümektedir. Yol boyunca çeşitli tehlikelerle karşılaşır: kayalıklar, soğuk rüzgarlar, ve susuzluk. Ara sıra durup, kitabı açarak rehberlik arar.
Bir noktada, rüzgarın arasında bir fısıltı duyulur:
SES (Fısıldar)
Simurg seni çağırıyor...
Arşia etrafına bakar ama kimseyi göremez.
4. SAHNE
DIŞ. HOMA KUŞU’NUN AĞACI – GÜN
Arşia, geniş bir açıklığa gelir. Ortada devasa bir ağaç durmaktadır. Dallarında, altın tüylü bir kuş olan HOMA KUŞU oturur.
HOMA KUŞU
Simurg’u arıyorsun. Ama yolun zorluklarla dolu. Cesaretin var mı?
ARŞİA
Beni durduracak hiçbir şey yok.
Homa Kuşu gagasından bir tüy düşürür. Tüy yere iner ve parlamaya başlar. Arşia tüyü alır ve yola devam eder.
KARANLIK MAĞARA
5. SAHNE
İÇ. KARANLIK MAĞARA – GECE
Arşia, bir mağaraya girer. Etrafta su damlalarının yankısı duyulur. Bir an sessizlik olur, ardından karanlık bir gölge belirir: ZAHHAK, devasa bir yılanın başı olan şeytani figür.
ZAHHAK
Simurg’a ulaşmak mı? Önce kendi korkularını yenmelisin.
Zahhak, korkunç bir şekilde üzerine atılır. Arşia yere düşer, korkuyla tüyü çıkarır. Tüyden bir ışık huzmesi yayılır ve Zahhak, acı dolu bir çığlık atarak kaybolur.
ZİRVEDEKİ KARŞILAŞMA
6. SAHNE
DIŞ. DAĞ ZİRVESİ – ŞAFAK VAKTİ
Arşia, sonunda dağın zirvesine varır. Güneş doğarken, büyük bir ağacın tepesinde SIMURG belirir. Kuşun tüyleri altın gibi parlar.
SIMURG
Beni bulmak için çok çabaladın. Şimdi söyle, neden geldin?
ARŞİA
Kendi huzurumu ve köyümün geleceğini bulmak için.
Simurg, kanadından bir tüy koparır ve Arşia’ya uzatır. Tüy bir aynaya dönüşür. Arşia, aynada kendi yansımasını görür.
SIMURG
Aradığın bilgelik zaten sende saklıydı. Sadece bunu görmen gerekiyordu.
Arşia aynadaki yansımasına uzun süre bakar. Gözlerinde artık bir kararlılık ve huzur vardır.
KÖYE DÖNÜŞ
7. SAHNE
DIŞ. KÖY – GÜN
Arşia, köyüne geri döner. Köy halkı çevresine toplanır. Herkes onun yüzündeki değişimi fark eder.
KÖYLÜ 1
Ne buldun, Arşia?
ARŞİA
Simurg’u buldum. Ama asıl bulduğum, kendi içimde saklı olan gücümdü.
Köy halkı sessizce Arşia’yı dinler. Kamera, Arşia’nın elindeki tüyden yükselen ışığa odaklanır ve ışık tüm sahneyi kaplar.
SON
---
Senaryo: Simurg’un Peşinde
Başlık:
Simurg’un Peşinde
Tür:
Mitolojik, Fantastik
Zaman ve Mekan:
Zaman dışı, antik Fars diyarında. Mekanlar: Bir köy, dağlar, karanlık bir mağara, Simurg’un yuvası.
AÇILIŞ
1. SAHNE
DIŞ. KÖY – GÜN BATIMI
Kamera, eski bir Fars köyünün toprak yollarını ve taş evlerini gösterir. İnsanlar günlük işlerini yaparken, genç bir kadın olan ARŞİA (20'li yaşlarında, kararlı ama melankolik) köy meydanında elindeki bir kitaba bakar. Kitap yıpranmış ama üzerinde altın harflerle yazılmış bir başlık vardır: "Simurg’un Sırrı."
ARŞİA (Fısıldar)
Simurg... Eğer gerçekten varsa, babamın ruhu huzur bulabilir.
Kadraj kararıyor.
2. SAHNE
DIŞ. DAĞ YOLU – SABAH
Arşia, Elburz Dağları’nın sarp patikalarında yürür. Yanında sadece bir su kırbası ve kitabı vardır. Yolda, bir an için rüzgarın içinde bir fısıltı duyar.
SES (Fısıltıyla)
Simurg... seni bekliyor.
Arşia korkuyla etrafına bakar ama kimseyi göremez. Devam eder.
3. SAHNE
DIŞ. HOMA KUŞU’NUN AĞACI – GÜN
Arşia, bir açıklığa gelir. Devasa bir ağacın dallarında bir kuş (HOMA KUŞU) oturmaktadır. Tüyleri güneş ışığında parıldar. Kuş konuşur.
HOMA KUŞU
Simurg’u arıyorsun. Ama yolun tehlikelerle dolu. Cesaretin var mı?
ARŞİA
Var. Beni durduracak hiçbir şey yok.
Homa Kuşu, bir tüy bırakır. Tüy yere düşer ve parlar. Arşia tüyü alır ve yola devam eder.
4. SAHNE
İÇ. KARANLIK MAĞARA – GECE
Arşia, bir mağarada ilerler. Etrafta su damlalarının yankısı duyulur. Aniden karanlık bir gölge belirir: ZAHHAK, şeytani bir figür.
ZAHHAK
Simurg’a ulaşmak mı? Önce kendi korkularını yen.
Zahhak, Arşia’nın üzerine saldırır. Arşia, Homa Kuşu’nun tüyünü çıkarır. Tüyden bir ışık huzmesi yayılır ve Zahhak’ın gölgesi kaybolur. Arşia nefes nefese kalmıştır.
5. SAHNE
DIŞ. DAĞ ZİRVESİ – ŞAFAK VAKTİ
Arşia, dağın zirvesine varır. Uçurumun kenarındaki büyük bir ağacın tepesinde SIMURG görünür. Tüyleri altın gibi parlar, gözleri bilgelik doludur.
SIMURG
Beni aradın, Arşia. Şimdi söyle, neden geldin?
ARŞİA
Babamın sırrını çözmek, köyümü huzura kavuşturmak için.
Simurg kanatlarını açar ve Arşia’nın avuçlarına bir tüy bırakır. Tüy, bir aynaya dönüşür. Arşia, aynada kendisini görür.
SIMURG
Aradığın bilgelik ve huzur zaten sende gizliydi. Bunu görmeyi başardın.
6. SAHNE
DIŞ. KÖY – GÜN
Arşia, köyüne döner. Köy halkı onun çevresinde toplanır. Arşia, elindeki Simurg tüyünü gösterir.
ARŞİA
Simurg’u aradım, ama sonunda kendimi buldum. Bilgelik dışarıda değil, içimizde saklı.
Köy halkı hayranlıkla bakar. Kamera yavaşça yükselir, köyü ve Arşia’yı yukarıdan gösterir.
KAPANIŞ
Ekran kararır. Yazı belirir:
"Bilgelik, her insanın kendi kalbinde saklıdır."
--
Simurg’un Peşinde: Fars Dili ve Edebiyatından İlham Alan Bir Hikaye
Bir zamanlar, Fars diyarında, dağlarla çevrili eski bir köyde Arşia adında genç bir kız yaşardı. Arşia’nın babası, köyün en bilge şairiydi ve kızına Hafız, Sadi ve Firdevsi’nin dizeleriyle büyütmüştü. Ancak babası ansızın hastalanıp ölünce, Arşia, onun yarım bıraktığı bir sırrı çözmek için kendini zorlu bir yolculuğun içinde buldu.
Babası ölmeden önce, Arşia’ya kadim bir kitabı bırakmıştı. Kitabın içinde şu satırlar yazılıydı:
"Simurg’un tüyünü bul. O tüy seni gerçek bilgelik ve huzura götürecek."
Arşia’nın Yolculuğu
Arşia, kitabın rehberliğinde dağları aşmaya karar verdi. İlk durağı, yıldızlarla dolu gökyüzüne en yakın nokta olan Elburz Dağlarıydı. Rivayete göre, Simurg bu dağların zirvesinde yaşardı. Dağ köylerinden geçerken, yaşlı bir bilge ona şu sözleri fısıldadı:
"Simurg’u bulmak için sadece dağları değil, kendi kalbini de aşmalısın. Çünkü Simurg, arayanın içinde gizlidir."
Bu sözleri anlamasa da yoluna devam etti. Yolculuk sırasında, Fars mitolojisinin diğer büyülü figürleriyle karşılaştı:
- Homa Kuşu: Ona cesaret verdi ve tehlikelerden nasıl sakınacağını öğretti.
- Ahura Mazda’nın Işığı: Karanlık bir vadide yolunu kaybettiğinde, bir ışık huzmesi ona doğru yönü gösterdi.
- Zahhak’ın Laneti: Bir mağarada, eski kral Zahhak’ın gölgesiyle savaştı. Zahhak, korkularını ve zaaflarını temsil ediyordu, ve onu ancak kendine inanarak yenebildi.
Simurg ile Karşılaşma
Arşia, nihayet dağın zirvesine ulaştığında, büyük bir ağacın tepesinde Simurg’u gördü. Kuş, altın ve zümrüt gibi parlayan tüyleriyle göz kamaştırıcıydı. Ancak Simurg konuştu:
"Beni bulmak için çok yol katettin, ama asıl Simurg’u gördün mü?"
Arşia şaşırdı: "Seni buldum ya, bu yeterli değil mi?"
Simurg gülümsedi ve kanadından bir tüy düşürdü. Tüy, Arşia’nın avucunda parladı ve bir ayna gibi yansıma yaptı. Arşia aynada kendi yüzünü gördü.
Simurg şöyle dedi: "Beni arayan herkes sonunda kendi içindeki bilgelikle yüzleşir. Ben, herkesin içinde saklı olan bir yansımayım."
Dönüş
Arşia, köyüne döndüğünde artık bambaşka biriydi. Babasının kitabındaki sırrı çözmüş, içindeki bilgelik ve cesareti bulmuştu. Köy halkına Simurg’un hikayesini anlatırken şu sözlerle bitirdi:
"Simurg’u aramak, kendi özünü bulmaktır. Dağları aşsan da, vadilerde kaybolsan da, sonunda dönüp kendi içindeki ışığı bulursun."
Hikayenin Kaynakları
- Simurg: Fars mitolojisinde bilgeliği ve kurtuluşu simgeler.
- Ahura Mazda ve Zahhak: İyilik ve kötülüğün sembolleri.
- Sufi Felsefesi: "Simurg’un her bireyin içinde olduğu" fikri, Sufi düşüncesinden ilham alır.
